Uitbreiding van Latijns-Amerikaanse raffinage: Dos Bocas in Mexico en Cuba-projecten
Mexico en Cuba breiden raffinage uit met Dos Bocas (340.000 bpd) en Cienfuegos. Shell Trading in Rotterdam herziet diesel-exportstromen.
Latijns-Amerika beleeft de meest aanzienlijke uitbreiding van zijn raffinagecapaciteit in twee decennia. De Dos Bocas-raffinaderij van Pemex in Tabasco, Mexico, bereikte in januari 2026 volledige operaties met 340.000 vaten per dag, terwijl Cuba aankondigde dat het de Cienfuegos-raffinaderij, in samenwerking met PDVSA en Russische investeringen, met 65.000 vaten per dag zal uitbreiden tot een totaal van 130.000 bpd voor eind 2027.
Het project Dos Bocas, met een totale investering van 18,2 miljard dollar, vertegenwoordigt de meest ambitieuze inzet van de Mexicaanse regering om energiezelfvoorziening te bereiken. De faciliteit produceert voornamelijk lage zwavel diesel, premium benzine en gasolie, en vermindert de Mexicaanse afhankelijkheid van invoer uit de Verenigde Staten met ongeveer 38 procent. Dit heeft directe gevolgen voor de wereldwijde brandstoffenhandel, met name voor de stromen van het Caribisch gebied naar Europa.
Voor Rotterdam zijn de implicaties significant. De haven, die in 2025 ongeveer 145.000 bpd geraffineerde producten exporteerde naar Latijns-Amerika, ziet zijn afzetmarkt krimpen. Shell Trading, met operaties in de Maasvlakte, heroriënteert zijn exportstromen naar West-Afrika en het oostelijke Middellandse Zeegebied, en compenseert de Latijns-Amerikaanse daling met meer leveringen aan Nigeria, Ghana en Marokko, gunstig gemaakt door de gedeeltelijke uitschakeling van de Dangote-raffinaderij voor onderhoud.
De Cubaanse component van de uitbreiding genereert geopolitieke spanningen. De Cienfuegos-raffinaderij, oorspronkelijk gebouwd in de jaren 1980 door de Sovjet-Unie, ontvangt 1,4 miljard dollar aan Russische investeringen via Rosneft, in een opsporing van de Amerikaanse sancties. Voor Europese handelaren, waaronder Vitol en Trafigura met operatieve hoofdkantoren in Genève en Amsterdam, vertegenwoordigt dit complicaties van compliance die hun arbitragemogelijkheden in het Caribisch gebied beperken.
De technologie en uitrusting voor Dos Bocas hadden een aanzienlijke Nederlandse component. Het bedrijf Fluor, met een belangrijke operatie in Hoofddorp, leverde technische diensten ter waarde van 420 miljoen dollar voor het ontwerp van de coker- en hydrokraakeenheden. Bovendien leverde Stork, hoofdkwartier in Utrecht, gespecialiseerd onderhoud in de fase van inbedrijfstelling. Voor de Nederlandse industrie voor olie-engineering vertegenwoordigt Latijns-Amerika een opkomende markt met geschatte contracten van 850 miljoen euro voor de periode 2026-2030.
De Nederlandse stroomafwaartse sector ziet echter risico's op middellange termijn. Als Latijns-Amerika consolideert als netto exporteur van geraffineerde producten, zullen Pernis en Botlek geconfronteerd worden met meer concurrentie op tertiaire markten. Energieanalist Hans van Cleef van ABN AMRO suggereert dat de Nederlandse raffinage zich moet specialiseren in petrochemische producten met hoge marges en biobrandstoffen, op gebieden waar de Latijns-Amerikaanse technische capaciteit minimaal blijft. De toekomst van de Pernis-, Botlek- en Eemshaven-installaties hangt af van deze strategische heroriëntatie.